Ειδική Περιγραφή των Συστάδων

Για την ειδική περιγραφή των συστάδων, ακολουθήθηκαν οι οδηγίες της 10223/958/1953 Δ/γής του Υπουργείου Γεωργίας καθώς και οι μεταγενέστερες διαταγές που συμπλήρωναν, βελτίωναν και διευκρίνιζαν αυτή.

Για την πραγματοποίηση της ειδικής περιγραφής των συστάδων έγινε διαβημάτισμος όλων των συστάδων και οι παρατηρήσεις καταγράφηκαν στα φύλλα περιγραφής των συστάδων. Με βάση τα στοιχεία αυτά συντάχθηκαν οι συγκεντρωτικοί πίνακες ειδικής περιγραφής των συστάδων- ξυλώδους όγκου και προσαυξήσεως.

Η καταγραφή του ξυλώδους κεφαλαίου έγινε με λήψη δοκιμαστικών επιφανειών εμβαδού ενός στρέμματος σε σχήμα ορθογωνίου παραλληλογράμμου με διαστάσεις 20x50 μ με τη μεγαλύτερη πλευρά κάθετη στις χωροσταθμικές καμπύλες.

Σε κάθε δοκιμαστική επιφάνεια παχυμετρήθηκαν όλα τα δέντρα που βρίσκονταν μέσα στην περίμετρό της, έγινε κατανομή αυτών κατά κλάσεις διαμέτρου, καθορίστηκε ο μέσος κορμός για κάθε κλάση διαμέτρου, μετρήθηκε το κατευθυντήριο ύψος των μέσων κορμών με τη χρήση ρελασκόπιου καθώς και το ύψος αυτών. Στη συνέχεια ο προσδιορισμός του ξυλώδους κεφαλαίου της δοκιμαστικής επιφάνειας έγινε με βάση τον προσδιορισμό του μορφοϋψους FH/D 1,3 και από αυτό του απόλυτου μορφοϋψους FH. Για τον σκοπό αυτό μετρήθηκε με το ρελασκόπιο το κατευθυντήριο ύψος R των δοκιμαστικών κορμών με σκόπευση στη βάση του δέντρου και στο ύψος του κορμού εκείνου στο οποίο η διάμετρος του ήταν η μέση της στηθιαίας διαμέτρου. Η απόσταση του παρατηρητή από τον μετρούμενο κορμό του δένδρου ήταν Ε= 25 μ. D=1,30 μ. ή Ε=50 μ. D= 1,3 μ. ανάλογα με το χρησιμοποιούμενο εύρος αριθμήσεως του ρελασκόπιου. Η διαφορά των απόλυτων των δύο αναγνώσεων (στη βάση και στο ορισμένο ύψος του κορμού) πάνω στην υψομετρική κλίμακα των 25 μ. δίνει το κατά Ν/2 αυξημένο κατευθυντήριο ύψος σε μονάδες της διαμέτρου         (D 1,3). Η τιμή αυτή του κατευθυντηρίου ύψους πολλαπλασιαζόμενη με 2/3 ή 4/3 ανάλογα με το χρησιμοποιούμενο πεδίο μέτρησης του ρελασκόπιου δίνει το σχετικό μορφοϋψος FH/D 1,3. Το απόλυτο μορφοϋψος FH βρίσκεται με πολλαπλασιασμό του ευρεθέντος σχετικού μορφοϋψους με τη διάμετρο D 1,3 (σε μέτρα) του μετρούμενο δένδρου, δηλαδή      J = FH x D.

Το υπολογισμένο με αυτό τον τρόπο απόλυτο μορφοϋψος πολλαπλασιαζόμενο με την άφλοιο κυκλική επιφάνεια (σε μέτρα) του δοκιμαστικού κορμού, δίνει τον άφλοιο όγκο του δένδρου, σε κυβικά μέτρα, ο οποίος πολλαπλασιαζόμενος με τον αριθμό των κορμών δίνει τον άφλοιο όγκο της δοκιμαστικής επιφάνειας.

Ο υπολογισμός της προσαύξησης έγινε βάσει εξισώσεων προσαυξήσεως για τη Δρύ: Η τρέχουσα ετήσια προσαύξηση σε σχέση με το ξυλαπόθεμα

                        Ζν = 0,1849+0,0656-0,000177 V2

όπου  Ζν= τρέχουσα ετήσια προσαύξηση σε κ.μ άφλοιου όγκου κορμόξυλου ανα Ηα.

           V= Άφλοιος ξυλώδης όγκος κορμόξυλου για την Οξιά. Η τρέχουσα ετήσια προσαύξηση σε σχέση με το ξυλαπόθεμα.

            Ζν=0,59860+0,3023V-0,00003V2

             όπου   Ζν= τρέχουσα ετήσια προσαύξηση σε κ.μ άφλοιου όγκου κορμόξυλου ανά Hα

και για την Πεύκη : Η τρέχουσα ετήσια προσαύξηση σε σχέση με το ξυλαπόθεμα.

                        Ζν=-0,8366+0,04026 V-0,0000 V2

                     όπου  Zν  και V ως ανωτέρω.

   

Για τον υπολογισμό του ξυλαποθέματος ελήφθησαν 114 δοκιμαστικές επιφάνειες οι οποίες αντιστοιχούν σε συστάδες ή ομάδες συστάδων με κοινά χαρακτηριστικά (ηλικία, συγκόμωση, παραγωγικότητα κ.λ.π.) 

Top